cameraman

Je was cameraman. Je bent gestopt. Teveel camera’s tegenwoordig?
Heeft ermee te maken. Iedereen heeft intussen een camera in zijn telefoon ja en met al die camera’s om je heen die automatisch bediend worden….. Ik ben gestopt omdat ik genoeg heb van de aftakeling van een vakmanschap. Merk op dat kennis in de professionele wereld tegenwoordig ook ver te zoeken is. Waarschijnlijk omdat iedereen zichzelf cameraman kan noemen en het niveau naar beneden trekt.
Even voor de duidelijkheid. Jij werkte het afgelopen jaar bij het in beeld brengen van voetbalwedstrijden.
Ja, daarvoor deed ik mee aan documentaires, reportages, korte films. Sinds de camera steeds kleiner werd, in de vorige eeuw ging het met ons vak al bergafwaarts.
Bedoel je dat gewiebel met de camera ineens, zelfs in speelfilms?
Ja, ook weer zo iets. Een trend werd zo makkelijk overgenomen uit de speeltjes wereld. Waarschijnlijk vanuit commercieel standpunt.
Wat is daarop tegen?
Dat filmische conventies nu met voeten worden getreden
Geef eens een voorbeeld.
Het inzoomen op een detail stuurt de aandacht van de kijker. Je komt dichterbij. Daar is een reden voor. Zoals uitzoomen afstand nemen is, van iets weggaan en overzicht geeft. Eigenlijk heel logisch. Maar steeds meer mensen zonder vakkennis werden ineens ingehuurd
Waarschijnlijk goedkoper…..
Ja, zeker weten. En die beginnelingen, die amateurs rommelden maar wat met de camera. Dat zag je in tv programma’s.
Voorbeeld….
Neem Nederland in beweging. Je ziet mensen bewegen en het is de bedoeling dat je als kijker die bewegingen volgt, om mee te kunnen doen. Dat betekent dat voor een cameraman zoveel mogelijk dat in beeld te krijgen waar het om gaat. Niet een inzoom op een been terwijl juist over een arm wordt gesproken.
Irritant ja.
Je zag duidelijk dat die cameramensen maar wat stonden te bewegen met de camera’s. Geen enkel verband met de acties.
Beweging houdt wel de aandacht van een kijker vast. Flauw. Ik citeer een onderzoek.
Wat je zegt klopt. Niet alleen bij een kijker. Iemand die voor het eerst een camera bedient onderzoekt de mogelijkheden. Dat zie je bij nieuwe media. Ook weer zoiets. Ik heb geleerd dat een spreker het best tot zijn recht komt wanneer je hem zoveel mogelijk recht in het gezicht aankijkt. Zoals wanneer je met iemand uit eten gaat. Maar ik zie regelmatig een profiel praten terwijl ik de interviewer kort in het gezicht mag aankijken.
Jaja. Je bedoelt: wie is nu eigenlijk belangrijk voor de kijker.
Juist. Om maar te zwijgen over kaders.
Wat bedoel je?
Een close up gebruik je voor iets belangrijks. Een ruim shot voor overzicht.
Voordat je een camerales gaat geven: wat was de directe aanleiding tot je vertrek. De druppel zeg maar.
Ik ben zelf een voetballiefhebber. Wil graag nadat een doelunt valt zien hoe dat tot stand is gekomen. Ik wil graag de actie nog een keer terugzien.
Wie niet?
Maar dan wel overzicht hebben. Duidelijkheid. Dat gebeurde vroeger in slow motion. Maar dat duurt in deze tijd te lang. Nu moet dynamisch de bal gevolgd worden met het gevolg dat je alleen maar heel snelle bewegingen ziet. Je ziet geen voetbal meer maar …..
emotie……
Juist. Weer gebrek aan vakkennis waar de kijker mee opgezadeld wordt
Tot slot. Alles wordt tegenwoordig in beeld gebracht. Kun je een voorbeeld geven van dat zomaar wat doen met de camera of verkeerd gebruik?
Een tijdje geleden keek ik naar een filmpje van een uitvaart bedrijf. Voor de nabestaanden. Die konden dat laten maken. Het laatste shot aan het eind van de ceremonie binnen werd gemaakt vanaf de auto buiten met de kist die vertrok naar de oven voor crematie. Je zag de nabestaanden als groep blijven staan en steeds kleiner worden.
Ik zie het voor me. Ja, hoewel…..wat wil je hiermee zeggen?
De kijker neemt visueel afscheid van de familie. Je gaat met de overleden persoon mee. Maar ……je bent toch een achterblijver?
Ik heb het. Point of view. De camera precies verkeerd om.
september 2026
uit: Gast
open spreekbuis

Ontdek meer van joopbrussee.com
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.