Tol

kop eraf

ER WAS EENS een keizer. Zijn rijk strekte zich uit over de hele aardbol. Uniek was de ongelooflijk vele voorschriften en regels die opgesteld waren door zowel de koning als de koningin.
Zo was het bij voorbeeld tot in details voorgeschreven hoe een onderdaan moest lopen. En zelfs een activiteit die zelden of nooit voorkwam, het kijken in de zon was verboden.

Op een dag stapte de keizer de straat op voor een wandeling om weer eens te genieten van het keurige gedrag van zijn onderdanen. Hij snoof tevreden de frisse lucht op die uitsluitend rond het paleis hing. Voldaan zag hij hoe de mensen zich gedroegen zoals hij zich samen met de keizerin voorstelde.
Plotseling werd hij in dt koninklijk genieten wreed gestoord. Op de hoek van de straat verscheen een tol die op de weg ongrijpbaar rondtolde. Hij hield zijn pas in en volgde met zijn ogen het verassende, nogal ongewone verschijnsel van het speelgoedding, zoals hij het noemde.

Kort daarna zag hij om de hoek vanuit zijn ooghoek iets menselijks verschijnen. Hij schrok maar herstelde zich snel toen hij waarnam dat het een jongetje was. Op zijn beurt schrok het kind van de keizer. Beide keken elkaar een moment recht in de ogen totdat het geluid van de tol stopte. De jongen greep onmiddellijk zijn speelgoed en razendsnel verdween hij de hoek om.
De keizer stond geruime tijd aan de grond genageld en staarde naar de plek waar zojuist de tol als een razende rond tolde. Daarna keek hij langzaam op zonder iets te zien. Binnen in hem was het beeld verschenen van zichzelf als kleine jongen die vrij en blij aan het spelen was.

Verdwaasd liep hij terug naar het kasteel. Wat was er tussen toen en nu allemaal wel niet gebeurd? Het duizelde hem. Hij voelde de wereld van vroeger weer, zonder voorschriften en regelgeving. Hoe verkrampt was het leven voor zijn onderdanen door jarenlange acties van hem, vooral aangegeven door zijn gemalin. Het leven van gewone mensen was een gevangenis geworden!
En waar was zijn echte leven gebleven?

Hij nam in een keer, heel impulsief een besluit en liep met grote passen rechtstreeks naar het verblijf van de keizerin, deelde haar mede dat direct een streep ging door alle voorschriften en regels voor het volk. De keizerin luisterde onbewogen naar zijn emotionele uitbarsting en gaf aan een kamerheer de opdracht de sleutel te brengen van de geheime koninklijke kist.
Op het aanhoren van dit bevel verkrampte de keizer. Hij was vergeten dat ze lang geleden samen een document hadden opgesteld waarin stond dat wanneer de keizer de koninklijke wet van voorschriften en regels zou afschaffen, dit het einde van zijn keizerschap betekende. Trillend besefte hij wat er ging gebeuren. Zij actie was te snel geweest.
Maar toen hij langer nadacht hief hij het hoofd fier op: het is goed dat ik dit heb gedaan want dit is wat ik wil.

Later liet de keizerin in het geheim haar gemaal onthoofden. Aan de onderdanen werd meegedeeld dat de koning zijn hoofd had verloren. Iedereen begreep wat dat betekende. Vanaf nu kwam de keizerin aan het hoofd van het keizerrijk.
Of er iets zou veranderen wist niemand. Speculaties vonden plaats in het diepste geheim. Het gonsde van geruchten want over deze vorstin gingen ondergronds al jarenlang de wildste verhalen.
Het leven voor deze elite en hun onderdanen veranderde, zeker maar dat is een ander verhaal.

december 25

uit:
Eens
vreemde vertelsels

BUNDELS