Tol

kop eraf

ER WAS EENS een keizer.
Zijn rijk strekte zich uit over een groot deel van de aardbol. Vele voorschriften en regels golden in dit land die waren opgesteld door zowel de koning als de koningin.
Zo was het tot in details voorgeschreven hoe een onderdaan moest lopen. En een activiteit als het kijken in de zon was verboden.

Op een dag stapte de keizer de straat op voor een wandeling om weer eens te genieten van het keurige gedrag van zijn onderdanen. Hij snoof tevreden de frisse lucht op die uitsluitend rond het paleis hing. Voldaan zag hij hoe de mensen zich gedroegen zoals hij zich samen met de keizerin dagelijks voorstelde.
Plotseling werd hij in dit koninklijk genieten wreed gestoord. Op de hoek van de straat verscheen een tol die op de weg ongrijpbaar rondtolde. Hij hield zijn pas in en volgde met zijn ogen het verassende, nogal ongewone verschijnsel van het speelgoedding, zoals hij het noemde.

Kort daarna zag hij om de hoek vanuit zijn ooghoek iets verschijnen dat op een kind leek. Hij schrok maar herstelde zich snel toen hij de jongen zag. Op zijn beurt schrok hij van de keizer. Beide keken elkaar recht in de ogen totdat het geluid van de tol stopte. De jongen greep onmiddellijk zijn speelgoed en verdween razendsnel weer om de hoek.
De keizer stond geruime tijd aan de grond genageld en staarde naar de plek waar zojuist de tol als een razende rond tolde. Daarna keek hij langzaam op zonder iets te zien. Binnen in hem was het beeld verschenen van zichzelf als kleine jongen die vrij en blij aan het spelen was.

Verdwaasd liep hij terug naar het kasteel. Wat was er tussen toen en nu allemaal wel niet gebeurd? Het duizelde hem. Hij voelde de wereld van vroeger weer, zonder al die voorschriften en regelgeving. Hoe verkrampt was het leven voor zijn onderdanen door jarenlange acties van hem, vooral aangestuurd door zijn gemalin. Hij realiseerde zich dat het leven van gewone mensen zich afspeelde in een gevangenis!
Waar was het echte leven gebleven?

Hij nam impulsief een besluit en liep met grote passen rechtstreeks naar het verblijf van de keizerin, deelde haar mede dat direct een streep ging door alle voorschriften en regels voor het gewone volk. De keizerin luisterde onbewogen naar zijn emotionele uitbarsting en gaf aan een kamerheer de opdracht de sleutel te brengen van een geheime koninklijke kist.
Op het aanhoren van dit bevel verkrampte de keizer. Hij was vergeten dat ze lang geleden samen een document hadden opgesteld waarin stond dat wanneer de keizer de koninklijke wet van voorschriften en regels zou afschaffen, dit het einde van zijn keizerschap betekende. Trillend besefte hij wat er ging gebeuren. Zij actie was veel te snel geweest.
Maar toen hij langer nadacht hief hij het hoofd fier op: het is goed dat ik dit heb gedaan want dit is wat ik wil.

Later liet de keizerin in het geheim haar gemaal onthoofden. Aan de onderdanen werd meegedeeld dat de koning zijn hoofd had verloren. Iedereen begreep wat dat betekende. Vanaf nu kwam de keizerin aan het hoofd van het keizerrijk.
Wat er zou veranderen wist niemand. Speculaties vonden natuurlijk plaats maar gingen in het diepste geheim. Het gonsde van geruchten. Over deze vorstin deden zich al jaren de wildste verhalen de ronde.
Het leven voor de elite en hun onderdanen veranderde, zeker. Maar dat is een ander verhaal.

december 25

uit:
Eens
sprookjes

OVERZICHT