Pressie

kort verhaal

Eddy loopt door de lange gang en komt niemand tegen. Door de ruiten zijn bomen te zien die nauwelijks nog bladeren hebben. De deur van het appartement staat op een kier. In het midden van de kamer staat zijn moeder een brief te lezen.
‘Advies??’, klinkt het verbaasd en boos tegelijk.
Ze zakt in haar leunstoel.

Zodra ze Eddy ziet legt ze de brief op tafel en kijkt afwisselend van hem naar de brief.
‘Van de zorgverzekering’, haar bril valt op de grond, ‘een declaratie van de apotheek! Naast zalf voor m’n lippen die veel te hoog geprijsd is staat een bedrag voor advies……advies?!’

Ze zitten tegenover elkaar aan de ronde tafel midden in een van de kleine flats in het wooncomplex voor ouderen. Verontwaardigd drukt ze de bijsluiter van een tube op tafel in zijn handen en vraagt die voor te lezen. Tijdens mogelijke bijwerkingen knikt ze steeds heftiger.
‘Ja, ja. Zelfde tekst. Nu moet ik ook betalen voor dat voordragen ervan in de apotheek! Dat heet advies. Daarover hebben ze mij vooraf niets gezegd.’
‘Vreemd ……’, mompelt Eddy.
‘Dan is het nu afgelopen’, zegt ze krachtig en slaat met haar hand op de tafel, ‘alle medicijnen uit het kastje gaan rechtstreeks de vuilnisbak in. Ik heb geen zin meer mee te werken aan de winsten van die medicijn molens.’
Verbaasd kijkt hij haar aan. Afgezien dat het in een keer weggooien van medicijnen schadelijk kan zijn voor het milieu is het niet uitgesloten dat voor sommige medicamenten een rustige afbouw nodig is, voor zover hem bekend. Hij heeft geen idee hoeveel en wat ze allemaal slikt.
‘Luister mam…’
‘Nee. De laatste tijd heb ik veel gelezen over gezondheid, vooral over die krankzinnige winsten die worden gemaakt. En ook over de flauwekul van overal maar iets voor moeten kopen en slikken. Ik heb vroeger als kind de Spaanse griep overleefd, zonder prik, zonder iets voor de mond. Dat is juist heel ongezond. Ik laat me niets meer aanpraten. Vanaf nu wil ik die chemische rotsooi niet meer. Ik ga over op natuurlijke producten.’
‘Weet je zeker ….’
‘Ja. Ik heb genoeg verhalen gehoord van mensen om mij heen. De meesten hier zijn door al dat slikken en prikken al ver heen. Van de ene kwaal naar de ander. Dat komt natuurlijk door al die bijwerkingen. Eindeloos medicijn na medicijn! Tot je dood. Ik ben blij dat ik mijn gezonde verstand nog heb. En dat wil ik graag zo houden.’
Eddy kan een glimlach niet onderdrukken. Het heeft geen zin tegen haar in te gaan.

Een paar jaar later bezoekt hij haar nog steeds regelmatig en constateert dat ze minder ziek is en ook korter. De scherpte in haar denken neemt niet af. Over kruiden praat ze graag. Knoflook, mineralen en pollen komen altijd aan bod. Regelmatig adviseert ze Eddy dwingend wat goed is voor het lichaam. Soms geeft ze hem folders mee om haar adviezen kracht bij te zetten. Met de waarschuwing Denk erom: neem alleen producten uit de natuur. Trots op haar dagelijkse wandelingen, laat ze bewegingen zien die ze in haar kamer uitvoert. Hij hoort hoe ze medebewoners bewust maakt van de innerlijke kracht van een mens. Haar enthousiasme wordt een keer kort getemperd wanneer ze na een val in het ziekenhuis belandt.

Tijdens een bezoekuur ziet Eddy naast haar bed verschillende medicijnen liggen. Zijn blik ontgaat haar niet. Met een ondeugende schittering in haar ogen vertelt ze op gedempte toon dat ze die pillen natuurlijk niet slikt. Ze demonstreert hoe ze op een vraag van de zuster reageert.
‘Kijk, zie je wel zuster? Ik doe de pillen keurig in mijn mond en spoel ze weg met water. Dat is toch de bedoeling?’
Ze laat zien hoe ogenschijnlijk de pillen in haar mond verdwijnen. Een goochelaar had de truc niet beter kunnen uitvoeren.
‘Kijk. Later gaan ze in een servetje met de etensresten mee.’
Eddy kan niet anders doen dan licht het hoofd schudden en glimlachen. Ze kijkt hem triomfantelijk aan alsof ze zegt: ik ben en blijf de baas over mijn lichaam en doe wat ik zelf wil.

Weer een jaar later. Eddy merkt op dat ze inmiddels haar eigen arts is geworden, iets dat het complex door het personeel niet in dank wordt afgenomen. Ze ziet zichzelf als iemand met een missie: door niet al die voorgeschreven medicijnen te slikken blijf je jong moet hij tijdens elk bezoek uit haar mond horen. Ze praat graag over vroegere geneeskunst. Daar werd naar de hele mens gekeken! Holistisch. In het najaar adviseert ze haar medebewoners vooral geen griepprik te nemen. Het is beter voor jezelf te zorgen met vitaminen, mineralen en spoorelementen. Maar de druk neemt toe om de jaarlijkse griepprik te nemen. Op een dag houdt haar weerstand geen stand. Zij capituleert en overlijdt kort na de vaccinatie.

Later, op een zondagavond kijkt Eddy samen met Pierre naar Zondag met Lubach. Wekelijks weer lachen. Dit keer doen ze daaraan niet mee. Het leuk bedoelde programma maakt hen beide misselijk. Homeopathie, natuurlijke en alternatieve geneeswijzen worden volledig belachelijk gemaakt, op een schandelijke en goedkope manier.
Eddy hoort van een klant in zijn cafe dat de vriendin van een minister de uitvoerend producent is van deze humoristisch bedoelde show. De financier dus! Ook hoort hij over dreigementen vanuit big farma als onderdeel van een Agenda dat natuurlijke geneeswijzen vanaf 2030 verboden moeten worden. Hij schrikt. Nog meer pillen, poeders, tabletten, smeersels, prikken en gecontroleerde apothekers? Het wordt tijd om met Pierre en Walter te praten.

januari 2021