Moordplan

verhaal

Achter in de klas zit Rudy met de pen in zijn mond. De meester kijkt van achter zijn bureau de sommen na. Schrijven over hun tuin? Een opstel over aardbeien, aalbessen, bramen? Die bijzondere kruisbessen …..?
‘Weet je hoe ze vroeger mensen dood maakten?’ fluistert buurman Kees.
Rudy buigt zich voorover.

Rudy buigt iets voorover en draait zijn hoofd licht.
‘Nee…. hoe dan?’ zijn stem klinkt zacht en nieuwsgierig.
‘In China, met kleine pijltjes. Mijn vader vertelde over moorden die een rechter oplost, lang geleden, voordat Jesus werd geboren. Dat heeft hij uit een boek.’
Alsof hij een groot geheim vertelt vervolgt Kees:
‘Die pijltjes schieten ze door lange dunne buisjes, die ze eerst op mensen richten.’
‘Zoals ……. onze plastic buizen?’
‘Nee, veel dunner.’
Duim en wijsvinger brengt hij heel dicht bij elkaar.
‘Zo….. wat voor pijlen zijn dat?’
‘Niet van papier, maar uit hout gesneden, heel sterk……en met een scherpe punt.’
‘Jeetje. Zo’n klein pijltje …. kan iemand doodmaken?’
‘Ja, want ze deden gif op die punt en als die dan een lichaam in wordt geschoten…. kijk zo ….. dan gaat iemand heel langzaam dood; niet direct.’
’Oh. Zie je niet zo gauw, zo’n klein pijltje.’
’Nee, en je hoort ook geen knal zoals uit een pistool.’
‘Geen bloed …. van een mes of een dolk……….’
Kees knikt lichtjes. Rudy ziet het voor zich.
‘Goed he? In dat boek lost een rechter alle moorden op; gewone mensen komen daar nooit achter. De vrouw van een Chinees deed het stiekem met andere mannen zie je.’
‘Ik heb nog nooit zo’n dun buisje gezien, jij?’
‘Nee, maar ik heb er ook nooit naar gezocht.’
‘Nee, … ik ook niet.’

De meester kijkt op vanachter zijn bureau. De twee jongens houden hun mond en doen net of ze nadenken. Later op weg naar huis mompelt Rudy: een Chinees buisje, klinkt goed.
Hij denkt aan zijn broer die geen gelegenheid voorbij laat gaan om hem te pesten. Het zou mooi zijn…..
In de lucht rommelt het en voor zich ziet hij donkere wolken.

Zwijgend eet hij zijn boterhammen aan tafel zonder naar zijn broer te kijken. die kruisbessen opeet en triomfantelijk de laatste voor zijn neus houdt en hem laat bewegen.
‘Deze is voor jou….. Lekker he!’
De kruisbes legt hij demonstratief op Rudy’s bord en verdwijnt van tafel.
Ook al houdt hij nog zo van deze bessen, deze wil niet door zijn keel.
Hij loopt de tuin in en zoekt tevergeefs in de struiken naar rijpe exemplaren.
Op een uitgeklapte ligstoel op het grasveld laat hij zich neerploffen.

In de lucht rommelt het opnieuw, nu harder. Recht voor hem heeft hij uitzicht op de keuken en het toilet. Weer denkt hij aan wat Kees zei over die giftige pijltjes.
Wacht eens even. Ineens gaat hij rechtop zitten. De wc!
De schuur grenst aan de wc….aan de bovenkant zit een raampje, vlak onder de rand van het dak. Als grote broer poept …. kan ik vanaf het dak voorover buigen … de pijl richten op zijn nek! Onder de bladeren ziet niemand van de buren hem ….. gif op de punt. Welk gif? Kees zei dat niet … maar dat staat natuurlijk ook in dat boek. Vraagt hij later.

Onder die grote eikenboom is hij veilig. Van daaruit simpel het pijltje schieten. Ja, zo kan hij dat doen!
Hij kijkt omhoog naar de donkere lucht.
Natuurlijk denkt niemand aan mij, dat ik dat gedaan heb. Een kind is geen moordenaar, dat zijn alleen volwassen mensen.
Zijn benen beginnen vanzelf te bewegen.
Een dun buisje, ik moet een dun buisje hebben en een houten pijltje en gif.
Hij knikt en begint het voor zich te zien. Bang hoeft hij niet te zijn want niemand leest boeken over het oude China.
Na het vermoorden steek ik de tuin van de buren over en klim over het hek naar de kade; ga daar op straat spelen.
Ineens begint het te regenen. Hij klapt de stoel in en rent ermee naar de schuur.
‘Oei, het giet!’

Hijgend bereikt hij de keuken.
Wat een goed plan! Ik wacht hier tot hij een keer naar de wc gaat. Alle spullen liggen klaar in mijn kamer en hup het dak op.
Het stortregent in de tuin. Hij draait zich om en ziet op het bord op het aanrecht de kruisbes liggen. Hij grinnikt. Pakt gretig de bes op, barst hem open en laat het sap zijn mond instromen. Geniet daarna van de bijzondere smaak.