Onmenselijk

zonder liefde

Mails naar een vriendin over moeder

Lieve E.,

…….
Pas deed ik een ontdekking. Ik heb mijn hele leven moeite met mensen aan te kijken. Doe dat snel, kort. Ik vermoed dat het komt door de ogen van mijn moeder. Die waren verschrikkelijk. Het is opmerkelijk dat mijn moeder als godmother niet geliefd was bij de (grote) familie. Behalve 1 iemand: mijn broer die slecht zag en blind werd. Hij verdedigt haar nog steeds op alle vlakken…..

…….met zoen en knuffel (als kind had ik geen knuffel, begreep dat ook niet)

J. 

29-12-2022

Lieve E.,

Gevonden jouw mail! Misschien heb je hem ook weer gelezen.

Bijna drie jaar geleden. Ik dacht 2e kerstdag aan die mail van jou.

Na het herschrijven/inkorten van het verhaal STOTEN gebeurde iets: een emotionele bescherming voor mijn moeder viel ineens weg. Ik zag haar zoals jij in die mail emotioneel beschrijft. Ze was inderdaad zo: een psychopaat. Ik wilde of kon dat al die jaren van mijn leven niet geloven, kon dat waarschijnlijk niet aan. Het drong nooit echt tot mij door. Natte ogen. Toen ik jouw mail las: tranendal. Zo raak wat je schrijft. Ik ben je heel dankbaar. Het heeft even geduurd maar voor dit soort dingen is tijd nodig. Dat hoef ik jou niet te vertellen.

Jij bent voor mij de enige die dit werkelijk begrijpt en kan voelen vermoed ik. Ik hoop dat ik je daarover in de toekomst nog eens verder mag mailen. Omdat het een en ander ook van invloed is op het leven met D. hier. Logisch. Soms slikken.

Die kaart vond ik prachtig. Later dacht ik: je hebt allerlei vrienden. Goede en echte zijn het meest waardevol. Goud. Jullie zijn allebei.

Zoenen en knuffels, ook voor de heilige Antonio!

J.

28-1-2023

Wat een geweldig mooie voor mij emotionele mail lieve E.!

Regelmatig laat ik tot me doordringen wat je schrijft. Er komen dan ook weer herinneringen naar boven. Jane in het verhaal STOTEN heeft iets weg van mijn zus ontdekte ik bij het herlezen. Zij was er maar zij was tegelijk ver weg. Het vreemde is dat er nauwelijks iets van haar opborrelt. Ik weet dat ze van babies hield en van mijn eerste vriend. Zij vond het maar niks toen dat afgelopen was. Calvinistische strengheid. Maar dit even terzijde.

………

Als er iemand bijzonder is dan ben jij dat voor mij. Bij jou mogen emoties er zijn. Jij staat daarvoor open. In al die jaren nooit iemand ontmoet. Ongelooflijk. Wat zul jij mooi kunnen zingen! Doe je dat, soms? 

Ik begrijp nu beter waarom C. huilde bij Willem W.’s gedicht. Natuurlijk om het gedicht ook, maar bij jou kan dat. Lucky man!

Doe de warme groeten aan het beeld. Vanaf mijn 25e jaar was het in mijn bezit. Ik nam het altijd trouw mee naar een volgend huis. Mijn neef aasde op hem. Maar mijn hart stuurde het naar jullie. Naar mijn echte vrienden.

Met tranen en vele vele en lange knuffels E.

J.

7-12-2025

Lieve, lieve E.,
Gisteren viel ineens een aantal puzzelstukken op hun plaats. Jij bent de enige aan wie ik dat kan en wil vertellen. Ik moest ook direct aan jou denken. Het moet zich in een gezamenlijk gevoelsgebied afspelen. Ik schrijf dit tussen tranen en snikken. Maar blijf doorgaan.
Moeder heeft mij vanaf de geboorte in een mal gestopt. Zij wilde een meisje. Ik moest een lief kindje zijn, netjes gehoorzamen. Anders straf. Zoals dreiging mij naar het politiebureau te brengen. En mijn oudste broer D. opdracht te geven mij hoe dan ook eronder te houden. Ik mocht haar geen enkele last bezorgen. In dat licht moet je de water boarding zien. Zij gaf mijn broer de opdracht mijn hoofd onder de kraan te houden. (Tot gisteren dacht ik dat het sadistisch gedrag van mijn broer was door uitspraak van…moeder)
Die broer moet moeite hebben gehad met de uitvoering van opdrachten gezien zijn kritiek op moeder in de afscheidswoorden bij de begrafenis. Ik begrijp dat hij het niet aan kon te antwoorden op mijn aanvallende brieven. Zijn broer W. (de overleden pestbroer) vertelde me nadrukkelijk vorig jaar dat D. alles deed wat mijn moeder hem opdroeg. Het was indirecte informatie (in aanwezigheid van zijn vrouw).
Het gordijn is nu gevallen. Alles draait om mijn moeder. Verzachtende omstandigheden zijn er niet. Haar gedrag is als een Romeinse keizer in de arena die zijn duim omlaag houdt. Zoals haar optreden in de kamer waar ze in een teil met water een voor een de jonge katjes vermoorde. Ik rende weg wilde nooit meer terug. 
Nu: het is duidelijk. Over. Streep eronder.
Blijft onbegrijpelijk dat een moeder….. dat een mens zoiets kan doen. 
Zoenen lieve M., je bent mijn zus die ik zo graag had willen hebben
Lange knuffel.
J.

11-12-2025

Dank lieve zus DANK JE 

Je hebt me door je prachtige mail …bevestigd.
In tranen heb je me nu in de belangrijkste crisis van mijn leven gestort
Het gif van haar heb ik altijd met me gedragen

In de gang toen ze haar nagels in mijn armen kneep als kind en gemeen siste dat ik alleen aan mezelf dacht wist ik dat er iets niet klopte. Het was een heel heftig moment

De lichte vorm van depressie in mijn leven moet haar gif geweest zijn. Dat moet er nu allemaal uit.

Eerder ging er al iets uit door dat gruwelijke mens in mijn werk.
Lees je het verhaal, dan merk je dat het sluimerde, maar jij gaf de laatste duw.

Dank je dank je dank je van ver omhels ik je lang.

J.

BUNDELS