Prik – joopbrussee.com

oud en wakker

Het is stil op de gang. De deur van haar appartement staat op een kier. De moeder van Eddy verwacht hem. In de kamer staat ze een brief te lezen. Door de ruiten zie ik de bomen buiten, bijna zonder bladeren.
Advies? zegt ze duidelijk verbaasd en zakt in haar leunstoel.

Zodra ze Eddy ziet legt ze de brief op tafel. Ze kijkt afwisselend van de brief naar hem.
‘Van de zorgverzekering’, haar bril valt op de grond.,’bijgevoegd een declaratie van de apotheek! Naast zalf voor de lippen die veel te hoog geprijsd is staat een bedrag voor advies……advies!’

Ze zitten tegenover elkaar aan de ronde tafel midden in een van de kleine flats in het complex voor ouderen. Verontwaardigd drukt ze de bijsluiter van een tube op tafel in zijn handen. Vraagt die voor te lezen.
Tijdens het verhaal over mogelijke bijwerkingen knikt ze steeds heftiger.
‘Ja, ja. Zelfde tekst. Nu moet ik ook betalen voor dat voordragen ervan in de apotheek! Daarover hebben ze mij vooraf niets gezegd.’
‘Vreemd ……’, mompelt Eddy.
‘Dan is het nu afgelopen’, zegt ze krachtig en slaat met haar hand op de tafel, ‘alle medicijnen uit het kastje gaan rechtstreeks de vuilnisbak in. Ik heb geen zin mee te werken aan de winsten van die medicijn molens.’

Verbaasd kijkt hij haar aan. Afgezien dat het in een keer weggooien van medicijnen schadelijk kan zijn voor het milieu is het niet uitgesloten dat voor sommige medicamenten een rustige afbouw nodig is, voor zover hem bekend. Hij heeft geen idee hoeveel en wat ze allemaal slikt …..
‘Luister moeder…’
‘Nee. De laatste tijd heb ik veel gelezen over gezondheid. Ik heb vroeger de Spaanse griep overleefd, zonder prik en zonder iets voor de mond. Dat is juist heel ongezond. Ik laat me niets aanpraten. Vanaf nu wil ik geen chemische troep meer. Alleen natuurlijke aanvullingen op mijn eigen …..’
‘Weet je zeker ….’
‘Ja. Ik heb genoeg verhalen gehoord van mensen om mij heen. De meesten hier zijn door al dat slikken en prikken al ver heen. Van de ene kwaal naar de ander. Dat komt natuurlijk door al die bijwerkingen. Medicijn na medicijn! Tot je dood. Ik ben blij dat ik mijn gezonde verstand nog heb. En dat wil ik graag zo houden.’
Eddy kan een glimlach niet onderdrukken. Het heeft geen zin tegen haar in te gaan.

In de jaren hierna bezoekt hij haar onregelmatig en constateert dat ze minder ziek is en ook korter. De scherpte in haar denken neemt nauwelijks af. Over kruiden, knoflook, mineralen en pollen vertelt ze graag. Regelmatig adviseert ze haar zoon dwingend wat goed is voor het lichaam. Soms geeft ze hem folders mee om haar adviezen kracht bij te zetten. Producten uit de natuur is haar slogan.
Trots op haar dagelijkse wandelingen, laat ze bewegingen zien die ze in haar kamer uitvoert. Hij hoort hoe ze medebewoners bewust maakt van de innerlijke kracht van een mens. Na enig graven in het verleden komt ze tot de conclusie dat symptonen van een ziekte voortkomen uit emotionele schokken in het leven. Haar enthousiasme wordt een keer kort getemperd wanneer ze na een val in het ziekenhuis belandt.

Tijdens een bezoekuur ziet Eddy naast haar bed medicijnen liggen. Zijn blik ontgaat haar niet. Met een ondeugende schittering in haar ogen vertelt ze op gedempte toon dat ze die pillen natuurlijk niet slikt. Ze demonstreert hoe ze op een vraag van de zuster reageert.
‘Kijk, zie je wel zuster? Ik doe de pillen keurig in mijn mond en spoel ze weg met water. Dat is toch de bedoeling?’
Ze laat zien hoe ogenschijnlijk de pillen in haar mond verdwijnen. Een goochelaar had de truc niet beter kunnen uitvoeren.
‘Kijk. Later gaan ze in een servetje met de etensresten mee.’
Ik kan niet anders doen dan licht mijn hoofd schudden en glimlachen. Ze kijkt me triomfantelijk aan alsof ze zegt: ik blijf de baas over mijn lichaam en doe nog steeds wat ik zelf wil.

Een jaar later. Eddy merkt op dat ze helder blijft praten. Ze is inmiddels haar eigen arts geworden, iets dat het complex door het personeel niet in dank wordt afgenomen.
Ze ziet zichzelf als iemand met een missie: door niet al die voorgeschreven medicijnen te slikken blijf je jong moet hij tijdens elk bezoek uit haar mond horen. Ze praat graag over vroegere geneeskunst. Daar werd naar de hele mens gekeken!
Elk najaar adviseert ze haar medebewoners vooral geen griepprik te nemen. Het is beter voor jezelf te zorgen met vitaminen, mineralen en spoorelementen. Haar acties ziet zij als goede aanvulling op de dagelijkse maaltijden uit de gaarkeuken. Maar de druk neemt toe om de jaarlijkse griepprik te nemen. Op een dag houdt haar weerstand geen stand. Zij capituleert en overlijdt kort na de vaccinatie.

Later, op een zondagavond kijkt Eddy naar Zondag met Lubach. Wekelijks weer lachen. Dit keer doet hij daaraan niet mee. Het leuk bedoelde programma maakt hem misselijk. Homeopathie, natuurlijke en alternatieve geneeswijzen worden volledig belachelijk gemaakt, op een schandelijke en goedkope manier.
Hij hoort van een klant in zijn cafe dat de vriendin van een minister de uitvoerend producent is van deze humoristisch bedoelde show. De financier!
Ook hoort hij over dreigementen vanuit big farma als onderdeel van een Agenda dat natuurlijke geneeswijzen vanaf 2030 verboden moeten worden. Hij schrikt. Nog meer pillen, poeders, tabletten, smeersels, prikken en gecontroleerde apothekers? Het wordt tijd om met Pierre en Walter te praten.

januari 2021