Opa, vraagt de jongen:waarom huil je soms? De man wordt onrustig,ziet dat regen eraan komt. Zijn ogen worden nat. Zwijgen en pesten,alleen en gemeen.Weten en voelen,gedonder, eronder! Rot toch op vuile loeder.Opdringend, dat venijn.Denken aan vroeger,doet altijd weer pijn. Pijn van de wonden?Spijt van de zonden?Kansen? Jammer toch?Een zoen en…..och. De jongen wacht, schuilt voorMeer lezen over “Huilen”