Hup Holland

dankbaar

Binnen de cultuur van onze familie is het verboden emoties direct te tonen. Elk opkomend gevoel wordt door baas moeder onderdrukt.
Op de dag van mijn vijftiende verjaardag word ik wakker en hoor muziek die ‘ergens’ vandaan komt…....

…….felicitaties klinken: het is de stem van mijn broer (22 jaar en zeer slecht ziend). Achter het behang in een kast op zolder heeft hij de dag ervoor een bandrecorder gezet. Hij zingt een zelfgeschreven lied op de wijs van Hup Holland Hup en begeleidt zich op de piano.

Nu vijftien jaar geleden viel de appel van de stam
Dat was toen onze Joop als baby hier zijn intrek nam
Al gillend en al schreeuwend maakte hij zich gauw bekend
En werd hij als de jongste spruit door ieder flink verwend
Zo groeide hij van uur tot dag, van week tot maand tot jaar
En nu groeit tot verdriet van moe alleen nog maar zijn haar!
(montage van liedje: niet zo groot, niet zo groot, maar zo groot)

Op school kwamen zijn hersens hem bijzonder goed van pas,
En werd hij eens, tot ieders vreugd de eerste van de klas
Al lerend en al spelend kwam hij in de puberteit
En raakte hij voorgoed zijn hoge kinderpiepstem kwijt
Nu bromt hij alle dagen met een brom-bas-bariton
En zingt hij met een air of hij het songfestival won
(montage van liedje: april love)

Hij zette op het voetbalveld al vroeg zijn eerste stap
En daarna volgde al heel gauw zijn eerste rake trap
Zo kon hij dan genieten van de kans voor open doel
Al spelend in het veld maar ook al luist’rend in een stoel
Op ’t ogenblik is Feyenoord zijn grootste favoriet
Misschien ligt daar voor hem nog wel een baantje in ’t verschiet
(montage liedje: hup holland hup)

Ik wil dit lied besluiten met de welgemeende wens
Dat je eens mag volgroeien tot een echt volwassen mens
En mocht het daarbij dan wel eens niet zo voorspoedig gaan
Dan hoop ik dat je je ook daar doorheen zult kunnen slaan
En houd daarbij dan ook vooral de hoofdzaak in het oog
Wij zingen dan weer ieder jaar: hoera hij leve hoog
(montage liedje: lang zal die leven)

Veel later in mijn leven wordt het mij duidelijk dat dit zijn manier was om dankbaarheid te tonen voor wat ik voor hem als slechtziende broer deed. Hij kon dat niet met woorden of een knuffel.

juli 2024