Belangen

nogal vreemde opdracht

ER WAS EENS een jongen.
Hij had voortdurend kiespijn. Op een alternatie advies zocht hij naar een goeroe die in het bos aan een meer woonde en hoopte door hem genezen te worden want hij was bang van de tandarts.
Na lang zoeken vind hij het woonoord van de genezer.

Onder begeleiding van drie schitterend slanke honden loopt hij achter de man naar het water. Hij hoort opvallend veel geluid van vogels bij dit stilleven dat ver weg ligt van de bewoons. Het kleine meer werd omringd door dicht groen struikgewas.

Zodra het tweetal op een schommelbank van boomstammen zit en dicht tegen elkaar wiebelen beginnen de honden uitgebreid aan Rico te snuffelen. De bovenarm van de gastheer voelt hij tegen die van hem aandrukken.
‘Ik zit hier graag, de natuur is in balans en brengt je tot rust. Maar jij vindt het misschien saai.’
De jongen knikt licht. Hij wil niet direct tegen hem ingaan. Het lijkt alsof de spanning van dit avontuur via de arm van de man wordt afgevoerd.

‘Je hebt moeite gedaan mij te vinden. Welkom.’
Het stemgeluid verbreekt de stilte. De honden zijn gaan zitten, kijken hem soms kort aan. Het lichte bewegen van de schommel geeft de jongen het gevoel dat vanaf nu van alles kan gebeuren. En ook dat hij zich nergens ongerust over hoeft te maken. Het heeft iets weg van stoned zijn, denkt hij, hoewel…. toch ook weer niet. Het is spanning en ontspanning tegelijk.
In zijn mond zeurt de pijn en kort wrijft hij over zijn wang.

‘Duivels’, zegt de man plotseling, ‘dat woord past het best bij het leven op het moment. Gevaar, leugens, dreigingen. Je raakt snel verstrikt en verkrampt. De wereld is ingewikkeld met onbekende en onzichtbare verstrengelingen van belangen die om ons heen draaien. Hier heb je nergens last van. Adem diep en je voelt bevrijding en balans. …..’
De jongen knikt automatisch, zonder iets te denken.
‘Tenminste wanneer er geen vliegtuig overvliegt’, voegt de man eraan toe terwijl hij kort speurt in de lucht.

Na een korte stilte vervolgt hij:
‘Op deze plek stroomt alles net zo onzichtbaar als in je lichaam. Of onder de grond. Ontelbare netwerken, alles is met alles verbonden. Je hebt hier de mogelijkheid je over te geven, je mee laten resoneren.’
De jongen vermoedt dat hij de man stoort in een meditatie. Zonder hem aan te kijken voelt hij zijn glimlach. Nu over zijn pijn beginnen verstoort deze aangename atmosfeer.

‘Je hoopt van mij te horen hoe je van die pijn in je mond afkomt.’
Op hetzelfde moment draaien hun hoofden zich naar elkaar toe.
‘Hoe weet…’
‘Hand, wang….’
Tegelijk draaien ze weer terug.
‘Ik zal je eerst vertellen hoe ik over gezond zijn denk.’
De jongen wil zeggen dat hij niet de hele dag tijd heeft maar de man spreekt rustig en toch dwingend verder.
‘Lang geleden had ik een gesprek met een kruidenvrouw. Zij vertelde mij over het evenwicht in de natuur. De echte natuur. Die was ik in de stad volledig vergeten. Je rent met een klacht naar een arts. Recept. Pillen. Poeders, verslavende medicijnen. Medicijn op medicijn, een leven lang. Industrie en overheid verdienen in de materialistische wereld.

Dit lijkt de jongen een geschikt moment om over zijn mond te beginnen. Hoewel. Misschien is dat juist heel ongeschikt.
‘Ben je bereid te doen wat ik je opdraag?’
De jongen schrikt. Kan hij zo snel al deze zonderling vertrouwen? Niet eerst meer informatie vragen? Zou hij kunnen weigeren?
In het meer laat ineens een groep eenden van zich horen.
In korte tijd heeft hij wel een goed gevoel over deze man gekregen. Zijn verschijning, deze plek, de honden……die kalme stem? Bereid?
‘Ja!’ hoort hij zichzelf verbaasd zeggen.

‘Loop naar het toilet om de hoek, pak een van de glazen en vang uit het midden van je plas wat van de urine op. Vervolgens neem je daar een slok van. Slik vooral niets door!’
De jongen is volkomen verrast. Zijn hartslag neemt toe. De opdracht is …nogal vreemd. Hij ziet zichzelf alles direct uitspugen.
‘Dus vooral in je mond houden!’
Na het opstaan loopt een van de honden met hem mee.

Hij houdt het glas omhoog, kijkt naar de lichtgele kleur. Gaat hij nu deelnemen aan een bijzonder soort therapie? Je eigen pis als mondspoeling! Valt nog mee dat die grijsaard hem niet had bevolen het ook op te drinken! Is hij een kwakzalver? Zou het kwaad kunnen?
Langzaam zet hij het glas tegen de lippen. Doorzetten, klinkt een stem van binnen, zet alle gedachten op nul.
De smaak valt hem mee. Niet vies zoals hij verwacht had. Een beetje zoet. Ook anders dan de geur ervan.

Krampachtig met de lippen op elkaar geperst loopt hij terug naar de schommel.
‘Hou het zo lang mogelijk binnen. Beweeg het nu en dan van links naar rechts.’
Hij knikt en gaat zitten.
‘Urine is een wonder. Heel lang al bekend in vele culturen, in India, China. De Romeinen maakten hun tanden er dagelijks mee schoon. Het ontgift je lichaam als je het drinkt. Speciaal de ochtend urine, waar de middenstroom met veel hormonen het immuunsysteem sterkt. Masseren kan ook. Het maakt de huid zacht. Probeer maar eens.’
Verbijsterd kijkt de jongen voor zich uit. Is deze man gestoord of geniaal?

‘Door ervaring weet ik dat in jouw herstel is begonnen, levenskracht van binnenuit. Naar de balans. Uit een liefdevolle menselijke bron, jouw lichaam.’
De jongen kijkt verdwaasd om zich heen. Liefdevolle urine? Waar is hij aan begonnen? Wat raaskalt deze vreemde man? Is hij een verschijningsvorm van duivelse krachten? Straks krijgt hij zweren in zijn mond. De man kijkt hem aan en glimlacht.
‘De eerste keer is altijd vreemd. Wanneer je denkt dat je het echt niet langer . ….dan spuug je het uit.’
Het verbaasd de jongen dat hij het vocht nog steeds in de mond weet te houden.

Op het pad lopen de honden vooruit. In een keer komt alles uit zijn mond. Herhaal het eventueel nog een keer. Voor herstel is tijd nodig. Ontdek je krachten. Neem je voor nooit meer te capituleren door welke druk ook van buiten zonder eerst voldoende informatie te hebben. Denk na over pijn. Meestal komt die voort uit druk, stress of …soms zomaar van binnenuit.’

Op de plek waar hij binnenkwam staat de man stil. ‘Literatuur?’, vraagt de jongen, ‘over het drinken ……’
‘Ga zelf op zoek. Experimenteer, ik heb je informatie gegeven, een richting gewezen. Gratis, zonder bijsluiter. Negeer iedereen die je een idioot vindt. Die zegt: nee, nee niet doen, je lijkt wel gek je eigen urine te drinken! De belangen rond medicijnen zijn oneindig groot, vergeet dat nooit. Mijn belang is dat steeds meer mensen echt gezond worden. Dat zoiets doorwerkt in ons hele leven.’
De honden lopen al terug, vragen stellen heeft geen zin meer.
‘Kom in dialoog met je lichaam. Stel je altijd deze vraag: wat ik nu doe is dat in het belang van mijn …….’
Zijn laatste woorden worden overstemd door het lawaai van een vliegtuig.

Op de weg terug lijkt het de jongen alsof nieuwe kracht zich in het lichaam ontwikkelt. Hoewel, denkt hij, dat kan ook verbeelding zijn, of een wens. Later kan hij het nog een keer proberen.
’t Is of een engeltje op je tong piest. Waar zou die uitdrukking vandaan komen? Hij kijkt om zich heen, ziet niemand en schreeuwt dan half lachend:
‘Je eigen goddelijke wonderdrank, altijd bij de hand!!’
Het woord goddelijk hoort bij een engel toch? En omgekeerd……
Niet veel later merkt hij dat de pijn in zijn mond verdwenen is.

juli 2020