Voor niks

sprookje

ER WAS EENS een jongen.
Hij had voortdurend last van kiespijn maar hij wilde niet naar de tandarts. Hij deed nooit wat normaal gevonden werd. Zijn kont draaide altijd tegen de krib. Op een dag hoorde hij over een goeroe en besloot hem op te zoeken.

Onder begeleiding van drie slanke honden sloft hij op een dag achter die onbekende man aan naar een meertje waar opvallend veel geluid van vogels te horen is, ver weg van de bewoonde wereld. Een stilleven met rimpels in het water omringd met veel groen komt nogal saai op hem over.

Zodra het tweetal op een schommelbank van boomstammen zit, wiebelend dicht tegen elkaar beginnen de honden uitgebreid aan hem te snuffelen. De bovenarm van de gastheer voelt hij tegen die van hem drukken.
‘Ik zit hier graag, de natuur is in balans en brengt me tot rust. Jij vindt het saai. en wilt van een pijn af.’
De jongen knikt. Het lijkt alsof de spanning voor dit avontuur via de arm van de man wordt afgevoerd.
‘Saai is soms gezond. Welkom.’
Het stemgeluid verbreekt de stilte. De honden zijn gaan zitten, kijken hem soms kort aan. Het lichte bewegen van de schommel geeft de jongen het gevoel dat vanaf nu van alles kan gebeuren zonder dat hij zich ergens ongerust over hoeft te maken. Het heeft iets weg van stoned zijn, denkt hij, hoewel…. toch ook weer niet. Het is spannend en ontspanning tegelijk. In zijn mond zeurt de pijn en kort wrijft hij over zijn wang.

‘Duivels’, zegt de man plotseling, ‘het leven op dit moment. Gevaar, leugens, dreigingen, je raakt snel verstrikt en verkrampt. De wereld is vol met ingewikkelde, onbekende en onzichtbare verstrengelingen van belangen. Adem diep en je voelt bevrijding en balans. …..’
De jongen knikt automatisch, zonder iets te denken.
‘…tenminste wanneer er geen vliegtuig overvliegt’, voegt de man eraan toe terwijl hij kort speurt in de lucht. Na een korte stilte vervolgt hij:
‘Op deze plek stroomt alles net zoals in je lichaam. Onder de grond ontelbare netwerken, alles is met alles verbonden. Je hebt hier de mogelijkheid je over te geven, je mee laten resoneren.’
De jongen vermoedt dat hij de man stoort in een meditatie. Zonder hem aan te kijken voelt hij zijn glimlach. Op dit moment over zijn pijn beginnen verstoort deze aangename sfeer.
‘Je hoopt van mij te horen hoe je van die pijn in je mond afkomt.’
Op hetzelfde moment draaien hun hoofden zich naar elkaar toe. De jongen knikt, de man glimlacht. Tegelijk draaien ze weer terug.
De jongen wil zeggen dat hij niet de hele dag tijd heeft maar de man spreekt rustig en rustig maar nadrukkelig verder.
‘Ben je bereid te doen wat ik je opdraag?’
De jongen schrikt. Kan hij zo snel al deze zonderling vertrouwen? Moet hij niet eerst meer informatie vragen? Weigeren? In korte tijd heeft hij wel een goed gevoel over deze man gekregen. Deze plek, de honden……die kalme stem? Bereid….?
‘Ja!’ hoort hij zich verbaasd zeggen. Hij gaat niet tegen deze man in!
‘Loop dan naar het toilet om de hoek, pak een van de glazen en vang uit het midden van je plas wat van de urine op. Vervolgens neem je daar een slokje van. Niet doorslikken!’
De hartslag van de jongen neemt toe. De opdracht is …nogal vreemd. Hij ziet zichzelf al direct alles uitspugen.
‘Dus, in je mond houden en laten golven!’
Na het opstaan loopt een van de honden met hem mee.

Hij houdt het glas omhoog, kijkt naar de lichtgele kleur. Gaat hij nu deelnemen aan een bijzonder soort therapie of experiment? Je eigen pis als mondspoeling! Valt nog mee dat die grijsaard hem niet had bevolen het ook op te drinken! Is hij een kwakzalver? Zou het kwaad kunnen?
Langzaam zet hij het glas tegen de lippen. Doorzetten, klinkt een stem van binnen, alle gedachten op nul.
De smaak valt hem mee. Niet vies zoals hij verwacht had. Een beetje zoet.

Krampachtig met de lippen op elkaar geperst loopt hij terug naar de schommel.
‘Hou het zo lang mogelijk binnen. Beweeg het nu en dan van links naar rechts.’
Hij knikt en gaat zitten.
‘Urine is een wonder. Heel lang wordt het al gebruikt in vele culturen, in India, China. De Romeinen maakten hun tanden er dagelijks mee schoon. Het ontgift je lichaam als je het drinkt, speciaal de ochtend urine, dat versterkt het immuunsysteem.’
De jongen kijkt voor zich uit. Deze man is gestoord of geniaal. Waarom geeft hij zich zo makkelijk aan hem over?
‘Door ervaring weet ik dat jouw herstel inmiddels is begonnen.’
De jongen knippert snel met de ogen. Waar is hij aan begonnen? Wat raaskalt deze vreemde man? Is hij een verschijningsvorm van duivelse krachten? Straks krijgt hij zweren in zijn mond. De man ziet zijn ongeruste blik en glimlacht.
‘Wanneer je denkt dat je het echt niet langer binnen kan houden spuug je het uit.’
Dat hij het vocht nog steeds in de mond weet te houden verbaast hem. En ook dat de stem van de man hem heel rustig maakt. Dat hij hem vertrouwt.

Op het pad lopen de honden vooruit. In een keer komt alles eruit.
‘Herhaal het eventueel nog een keer. Voor herstel is tijd nodig. Ontdek je krachten. Neem je voor nooit meer te capituleren door welke druk ook van buiten. Jouw eigen urine kan helpen bij herstel.’

Op de plek waar hij binnenkwam staat de man stil.
‘Negeer iedereen die je een idioot vindt. Die zegt: nee, nee niet doen, je lijkt wel gek je eigen urine!’
De jongen glimlacht. De man praat precies in zijn straatje. De belangen rond medicijnen zijn hem bekend en hij wantrouwt bij voorbaat alles.
De honden lopen al terug, vragen stellen heeft geen zin meer.
‘Stel je altijd de vraag: wat ik nu doe is dat in het belang van mijn …….’
Zijn laatste woorden worden overstemd door het lawaai van een vliegtuig.

Op de weg terug lijkt het de jongen alsof nieuwe kracht zich in het lichaam ontwikkelt. Hoewel, denkt hij, dat kan ook verbeelding zijn, of een wens. Later gaat hij het nog eens keer proberen. Precies wat die wonderlijke man zei.
’t Is of een engeltje op je tong piest. Waar zou die uitdrukking vandaan komen? Hij kijkt om zich heen, ziet niemand en schreeuwt dan half lachend:
‘Je eigen goddelijke wonderdrank, altijd bij de hand. En voor niks!!’
Het woord goddelijk hoort bij een engel? En omgekeerd……
Niet veel later merkt de jongen dat de pijn in zijn mond verdwenen is.
En zonder pijn leefde hij nog lang en gelukkig.

juli 2020