Parasiet

Tijdens het lezen van de aankondiging van de zoveelste pandemische persconferentie, denkt Tom terug aan het derde bezoek aan zijn vriend in de tropen. Aan de verhalen van hem over de maatschappij, over de vergelijking met de jungle.

Op een ochtend tijdens zijn verblijf in het tropische park neemt zijn vriend hem mee naar een veldje waar bomen een paar meter van elkaar staan.
Tom krijgt een grote knipschaar in de hand geduwd.
‘Ik zal je nog niet met de echte jungle laten kennismaken’, zegt hij, ‘je bent nog te bang voor slangen en schorpioenen. Je luistert dan niet goed naar wat ik vertel.’
Op de vraag wat hem opvalt aan de boom waar hij voor staat volgt na een korte inspectie een enthousiaste uitroep:
‘Prachtig groen! Schitterende witte bloemen in de top, half verborgen onder de bladeren.’
Glimlachend maakt zijn vriend gebaren van knippen. Rond de boom krioelt het van struikgewas. De stam is moeilijk te zien. Tom wordt aangemoedigd de schaar te gebruiken. Hij ziet ineens een grijsblauwe slinger om de stam draaien. Terwijl hij knipt ruikt hij een vieze lucht. Zijn vriend roept:
‘You are killing your darlings jongen!’
Verbaasd draait Tom zich om.
‘Je hebt zojuist jouw prachtige witte bloemen van daarboven doorgeknipt.’

Tom laat de schaar langzaam zakken. Lachend hoort hij zijn vriend weer over politiek beginnen.
‘Prachtige beloften voor verkiezingen en schitterende vooruitzichten in de toekomst. Je kent toch wel de verstrengelingen? Jungle. Overal.’
Hij wijst naar het struikgewas en vertelt over de actie rond de boom. Over strijd.
‘Vul zelf belangen in jouw jungle maar aan’, zegt hij en kijkt omhoog.
‘Die mooie bloemen laten je in een val trappen! Het is deze parasiet die de boom wurgt. Die stinkende draait zich als een slang rond de stam omhoog. Zoals een touw van een moordenaar om de nek van zijn slachtoffer…….’

‘Ben ik nu die boom of die stinkerd?’, vraagt Tom grappend terwijl hij een van de uitstekende afgeknipte slierten uit de groene massa trekt. Een reactie blijft uit.
‘Later’, hoort hij, ‘als jij weg bent, trek ik de bruin geworden resten van die draaiende killer weg. Dan is die duivelse schoonheid ook verdwenen en de boom bevrijd.’
Tom realiseert zich dat hij te snel met knippen begon. Op een commando. Inplaats van eerst eens goed te kijken waar echt actie nodig is. Hoewel. Voor wie kiest hij? De mooie bloemen of de groene boom?

Zoals altijd luistert Tom braaf naar de tropische lessen van zijn vriend.
‘Voor het grondig uitroeien van die mooie bloemen zul je de tijd moeten nemen. Dat wil zeggen, de wortels vinden.’
Het is duidelijk, zijn vriend kiest voor de boom. Niet voor de verleiding.
Tom loopt energiek naar een volgende boom en gaat met de tang op zoek naar weer een wurger. Bij een boom met gevaarlijke stekels blijft hij staan. De keuze is nu minder moeilijk.
In de groene wirwar ziet hij duidelijk een stam. Volgt een paar keer een spriet die rond de stam draait, maar komt telkens opnieuw bij die stam van de boom uit. Zijn vriend volgt de acties op afstand en begint ineens uitbundig te lachen.
‘Je hebt niet het flauwste idee hoe het in de natuur toegaat!’

Als een klein jongetje kijkt Tom hem beteuterd aan.
‘Sommige parasieten zijn niet achterlijk. Soms zelfs heel slim. Waar jij nu naar kijkt is een vergroeiing. Zuiverheid zul je bij die boom niet vinden. Al die takken lijken op elkaar zoals je gemerkt hebt.’
Tom oppert dat er dan geen probleem is. Een boom met een ideale win – win situatie.
‘Had je gedacht’, klinkt het bestraffend, ‘het duurt even voor je gaat zien waar het met de oorspronkelijke boom heengaat. Helaas, dan ben je alweer vertrokken. Dat wordt dus volgend jaar.’

Maanden later stuurt hij een foto van de eerste boom. Bevrijd! staat op de achterkant. Geen groene kluwen meer, geen schitterende witte bloemen maar een prachtig vrijstaande, gezond ogende boom. Op sommige plaatsen kun je tussen de bladeren door kijken.
Over die andere, de verstrengelde schrijft hij:
‘Op een gegeven moment zag die er niet meer uit. Ik heb hem uit zijn lijden verlost. Die boom hoort meer thuis in de wilde, de echte jungle, wat verderop.’

uit:
Jungle
op bezoek